Tijdens Sail Kampen hebben de dames van rv Ambiorix ( Angela, Gerda, Geeske, Stineke, Jitske en Joyce) mee gedaan aan de 64 uur roeirace voor twee goede doelen. Onder de titel "sterke vrouwen roeien voor sterke vrouwen", werd vrijdag om precies 20.00 uur gestart met de marathon van 64 uur roeien. Hieronder volgt een verslag van dit wel zeer vermoeiende paasweekend

Sterke vrouwen waren wij, wij wij.

Vrijdag 17.20 uur en tien minuten later.

Met z`n allen in de bus van Gerda werd zonder de vergeten tom-tom, maar met Gees-Gees koers gezet naar Kampen. Onder het genot van zeer smeuďge verhalen ( of verhalen die dat in tien minuten hadden kunnen worden) was de rit naar Kampen goed te doen.
In Kampen aangekomen werden we onder begeleiding van een knappe jongeman op een nog mooiere fiets naar de schepen geleid waar we de komende dagen ons leven zullen moeten leven. Na het uitladen van de bagage waaronder ook de tom-tom ( ?) en het weg brengen van de bus, was het tijd om ons aan de rest voor te stellen.
Al gauw was het 20.00 uur en mochten we mevrouw Erica Terpstra verwelkomen op het (pele)ponton. Sail Kampen werd officieel door mevrouw Terpsta geopend met een wel erg overtuigend startschot voor de vlootschouw, maar voor ons belangrijker het startschot voor de 64 uur roeien.
Onze eerste shift was om 21.00 uur en dus was het na het aanschouwen van de start en een stukje vlootschouw tijd om ons te verkleden. ( Omdat er meer roeisters dan slaapplaatsen op het charterschip de "Hester" waren, werd er een apart slaapschip bij gehaald waar we mochten slapen. Dat wij als enigst team daar aan boord waren is het hele weekend een goed bewaard geheim gebleven.)
Een blik in de richting van waar de "Brandaris"( ons slaapschip) lag bracht ons meteen al behoorlijk in verwarring. Het schip met daarop onze bagage bleek te zijn vertrokken. Hoewel het niet mee zou doen aan de vlootschouw bleek dat het toch uitgevaren was. Later leerden we dat het schip niet aan wal mocht blijven liggen en dus weg moest. Gelukkig werd het schip meteen terug gefloten door Nanda ( de organisator van de 64 uurs race) en konden we om kwart voor negen toch nog aan boord om ons in record tijd om te kleden.
Om 21.05 stond het ambiorix team aangevuld met Mariete, Elize en Jolande klaar om deel twee van blok 1 te gaan roeien. Een rustige start van eerst 1 uur roeien was een precies goed om te wennen aan de "Berend Koster".
Meteen na het weg gaan van de steiger zat de sfeer er in. Idols Angela ( artiesten naam lang blond haar) en Joyce ( lang donker haar) bleken over zowel dicht als zang kunsten te beschikken en al gauw was het lijflied van de 64 uur roeien 2010 geboren. Met steeds weer nieuwe aanvullingen werd het lied oneindig en was het eerste uur roeien snel om.
Na de wissel werd er snel terug gelopen om aan boord een lekker bakkie ( thee met melk) te doen. Na de thee en een kleine versnapering werd het tijd om ons ( privé) schip op te zoeken en ons klaar te maken voor de eerste drie uurtjes slaap.

Verslag van zaterdag volgt z.s.m.

Zaterdag 11.00 uur;

Wat nu al??? Ja de volgende ronde stond alweer voor de deur.
Na twee heerlijke halve nachten was ik nog aardig fit en dus goed op tijd bij het moederschip. Een ( natuurlijk) zeer volledig ontbijt bij een nu iets drukkere tafel volgde en de eerste ervaringen werden uitgewisseld. Om 12.00 uur brak de derde ronde aan.
Sail Kampen was inmiddels al goed op gang gekomen en tussen de aan en afmerende schepen was het een gezellige boel op het water. De speaker bracht ons regelmatig onder de aandacht hetgeen door ons met een zeer duidelijk eeeh ooh of gewoon koekoek of natuurlijk ons lijflied werd beantwoord.
Gezellig… twee uren waren zomaar om. Om 14.00 uur stond onze vervanging al weer klaar. Voor ons volgden zes uren van aan boord hangen, lekker omdwarrelen op de kade een douche of een massage van Merijn. ( In onze ogen de beste van het stel).
Om 16.30 uur werd het warm eten gebracht. Helaas was er niet aan Gerda gedacht en moest ze zelf nog even op jacht naar iets vegetarisch. Het eten van de chinees smaakte best.
Na eten heeft het team zich op haar privé schip terug getrokken om op de laptop van Joyce een filmpje te pakken.
Met z`n alle knus in de zithoek bleken een paar hoofdjes bijna te zwaar te worden een eerste dipje diende zich aan. Om niet meteen ineen te storten werd er om 19.00 uur al begonnen met de voorbereiding op ronde vier.

Zaterdag 20.00 uur; ronde uh uh vier.

Regen. Het team van gastroeiers had al een fikse hagelbui op het hoofd gekregen en dat was voor ons aanleiding om bewapend met groene ( bakboord) en rode ( stuurboord) poncho`s aan de slag te gaan. Na nog geen tien minuten werden de twee druppel hemelwater een echte bui en werden de regencape`s te voorschijn getoverd.
Na enig gekluns bleek het zowaar ook mogelijk om met de armen bedekt te blijven roeien en al gauw werden de door onze stuur mee gebrachte cape`s een most wanted item.
Gezien het feit dat wij nog altijd droog waren werd er een toepasselijk liedje gezongen (let the sunshine) en gleed de Berend koster met 9 zingende poncho`s heen en weer,weer ,weer onder de brug door.
Veel publiek was er vanwege het weer niet, maar die mensen die ons zagen gaan wisten ons met hun aanmoedigingen enthousiast te houden. Iedere aanmoediging werd met een liedje met persoonlijke boodschap beantwoord en ondanks de regen waren er ( op het laatste half uur na ) al snel weer twee uren om.
Aangekomen bij de steiger werden we opgewacht door Martine.
Iets voorzichtiger dan de vorige avond stapten de dames van de trewes weer in. Wij mochten terug naar het schip waar ons ca 50 bitterballen te wachten stonden.
Twee biertjes en een aantal bitterballen later was het om 23.20 uur toch tijd om de slaapzak maar weer eens op te warmen. Lang blond haar en lang donker haar hadden echter andere plannen. Zij zijn samen met Esther groenteboer het nachtleven van Kampen ingedoken wat heel verassend niet om vijf voor twaalf maar vijf over twaalf ten einde kwam. ZONDAGSE RUST.
In deze zelfde zondagse rust konden wij aan boord genieten van het trompetgeschal van de buren. Met enige niet zo vriendelijke gedachten ( iets over een trompet in twee helften op een plaats waar men niet zoekt) in het hoofd wist de slaap toch nog te komen en konden we slapen tot 3.15 uur.
Volgende ronde om 04.00 uur.